غوطهخور
آونگون است به ریسمان نازک گره خورده به شاخه خیال خوشبختی و بیتاب، تاب میخورد. بر تار زخمی، فربه از تلخ و شیرینهای گذشته، وزنش سنگینی میکند. گرده ریسمان، تاب زخمی نو را ندارد و خطر سقوط، لمس شاخه خیال خوشبختی را تهدید میکند.
آنکه بر آن شاخه نشسته بود و ریسمان را اندکی بالا کشید، شب، دهندرهای کرد و خوابید، تا صبحی برسد و بیدار شود. آونگون، توانش مضاعف، تکانی به خود داد و شاخه اندکی نزدیکتر شد. لیکن شب و خواب طولانی شده است.
آونگون است به ریسمان زخمی گره خورده به شاخه خیال خوشبختی و بیتابتر، تاب میخورد.
نویسنده : پژمان ; ساعت ۱٠:٥٤ ب.ظ روز ۱۳۸٩/٥/٩
تگ ها :
